Przejdź do treści

Emblee · Hiszpański z Hiszpanii

Hiszpański subjuntivo: zacznij od całej wypowiedzi

Subjuntivo to nazwa grupy form czasownika. Używamy ich między innymi w życzeniach i reakcjach. Nie zawsze opisują coś nierzeczywistego. Patrz łącznie na zdanie główne, osobę działającą i sens.

Kurs gramatyki hiszpańskiej jest dostępny od A1 do C2, z wyjaśnieniami w siedmiu językach. Nagrania po hiszpańsku są dostępne tam, gdzie jest przycisk odtwarzania.

Zacznij hiszpański

Kto wykonuje czynność?

Z querer użyj bezokolicznika, gdy ta sama osoba chce i działa: quiero preparar. Jeśli chce działania innej osoby, użyj que i formy osobowej: quiero que Inés prepare. To przydatny wzór, nie reguła dla wszystkich czasowników. Niektóre dopuszczają bezokolicznik także przy dwóch różnych osobach.

Quiero preparar la cena. Quiero que Inés prepare la cena.

Chcę przygotować kolację. Chcę, żeby Inés przygotowała kolację.

Przekonanie, wątpliwość i możliwość

W neutralnym stwierdzeniu po creo que zwykle stoi indicativo, a po no creo que zwykle subjuntivo. Es posible que również wymaga subjuntivo. Indicativo przedstawia myśl jako stwierdzenie; nie dowodzi jej prawdziwości. Nie każde przeczenie wymaga subjuntivo. Kontekst i cel mówiącego mogą zmienić wybór.

Creo que Inés trabaja hoy. No creo que Inés trabaje hoy.

Myślę, że Inés dziś pracuje. Nie sądzę, żeby Inés dziś pracowała.

Subjuntivo może opisywać prawdziwy fakt

Me alegra que wprowadza reakcję: coś mnie cieszy. Wymaga subjuntivo, nawet gdy wszyscy wiedzą, że fakt jest prawdziwy. W przykładzie widzimy Inés. Esté nie wskazuje, że może jej nie być. Ucz się sensu całego zwrotu zamiast łączyć subjuntivo z samą nierzeczywistością.

Me alegra que Inés esté aquí. La estamos viendo.

Cieszę się, że Inés tu jest. Właśnie ją widzimy.

Przyszłe zdarzenie po cuando

Gdy zdanie czasu z cuando dotyczy zdarzenia, które ma dopiero nastąpić, użyj subjuntivo: cuando termine. Przy zwyczaju normalne jest indicativo: cuando termina. W pytaniu o czas cuándo ma akcent i inny wzór: ¿Cuándo terminará? Hiszpański używa tu presente de subjuntivo, chociaż zdarzenie dopiero nastąpi.

Cuando Inés termine la cena, saldremos a pasear.

Gdy Inés skończy kolację, wyjdziemy na spacer.

Dwie formy przy życzeniu w przeszłości

Po quería que formy estudiáramos i estudiásemos mogą wyrażać pożądaną czynność. Należą do imperfecto de subjuntivo. Same nie mówią, czy życzenie się spełniło. W wielu codziennych rozmowach częstsze są formy na -ra; -se też jest tutaj poprawne. Nie znaczy to, że obie serie są wymienne w każdym zwrocie.

Inés quería que estudiáramos juntos. Inés quería que estudiásemos juntos.

Inés chciała, żebyśmy uczyli się razem. Oba zdania wyrażają to życzenie.

Poradniki do hiszpańskiego

Źródła