Tajskie liczby i klasyfikatory: ludzie, książki i napoje

Zacznij od jednego do dziesięciu

Poznaj każdą liczbę jako całe zapisane słowo.

Lista zawiera หนึ่ง dla jednego aż do สิบ dla dziesięciu. Poznaj pełną pisownię ze znakami samogłosek i tonów.

W tych wyrażeniach najpierw występuje rzeczownik, potem liczba, a na końcu klasyfikator, czyli słowo używane przy liczeniu. ครูสองคน oznacza dwoje nauczycieli. Rzeczownik ครู nie zmienia formy.

หนังสือสามเล่ม oznacza trzy książki. To wyrażenie ilości, nie pełne zdanie o miejscu książek czy ich właścicielu.

Ten blok stawia liczbę przed klasyfikatorem, także przy jednym. Inne przydatne sposoby wyrażania jednego przedmiotu pojawią się później. Większe liczby, ceny i godziny mają osobne bloki.

Ucz się klasyfikatora razem z rzeczownikiem

Używaj คน dla ludzi w tych przykładach, เล่ม dla książek i แก้ว dla szklanek napoju.

Użyj คน dla nauczycieli, uczniów i lekarzy w tych przykładach. หมอสามคน oznacza „trzech lekarzy”. Ucz się klasyfikatora razem z rzeczownikiem.

Dla książek używaj เล่ม: หนังสือสองเล่ม oznacza dwie książki. Poznawaj parę z rzeczownikiem; nie każdy klasyfikator da się odgadnąć z kształtu przedmiotu.

Dla napoju w szklankach น้ำสองแก้ว oznacza dwie szklanki wody. Tutaj แก้ว podaje jednostkę porcji. Butelka lub inne naczynie wymaga innego słowa.

Niektóre klasyfikatory liczą pojedyncze rzeczy, inne wyrażają porcję lub miarę. Tajski ma ich więcej niż trzy, w tym specjalne określenia w pewnych sytuacjach. Ten mały zestaw to przydatny początek, nie uniwersalna reguła.

Te przykłady liczą szklanki napoju, nie puste naczynia.

Ile czy który?

Zastąp liczbę przez กี่; postaw ไหน po klasyfikatorze, by zapytać który.

มีน้ำกี่ขวด pyta, ile jest butelek wody. Kolejność to rzeczownik, słowo pytające, klasyfikator: น้ำ, กี่, ขวด. Porównaj มีน้ำสามขวด: są trzy butelki wody.

คุณอยากได้น้ำขวดไหน pyta, którą butelkę wody chcesz. Kolejność to rzeczownik, klasyfikator, ไหน. Wybiera butelkę; nie pyta o ich liczbę ani miejsce.

น้ำขวดนี้ราคาเท่าไร pyta, ile kosztuje ta butelka wody. Słowo ceny ราคา wyjaśnia, o co chodzi. เท่าไหร่ też jest częstą pisownią tego słowa pytającego. Nie zastępuj pytania o ilość pytaniem o cenę.

Gdy rzeczownik wynika z kontekstu, ขวดไหน może wystarczyć jako która butelka. Ucz się kolejności z pełną frazą; pominięcie nie zmienia reguły liczenia.

Ten wzór wyraźnie wskazuje cenę. W innych kontekstach słowo może pytać o inne ilości lub stopnie.

Porcja zmienia sposób liczenia

Wybierz właściwą jednostkę; อะไรบ้าง pyta o wybór opcji.

น้ำสองขวด oznacza dwie butelki wody, a น้ำสองแก้ว dwie szklanki wody. Substancja jest ta sama, ale jednostka się zmienia. ข้าวสองจาน liczy dwa talerze ryżu, nie dwa ziarna.

กาแฟสองถ้วย liczy dwie filiżanki kawy. Szklanka lub filiżanka mogą pasować zależnie od naczynia. Pytania wskazują jednostkę, więc inna możliwa porcja nie czyni wyrażenia niemożliwym.

มีอาหารอะไรบ้าง pyta o dostępne jedzenie. Tutaj บ้าง zachęca do podania odpowiednich opcji. Nie ustala ich liczby ani nie oznacza dostępności każdego jedzenia.

Tutaj บ้าง stoi po อะไร, by zapytać, co jest dostępne. Ma też inne zastosowania. Klasyfikator wskazuje, o jaki przedmiot lub porcję chodzi, a nie czy rzeczownik jest rodzaju męskiego czy żeńskiego.

To częste naczynia, nie stwierdzenie, że każdy rzeczownik ma dokładnie jeden możliwy klasyfikator.

Klasyfikator to nie końcówka liczby mnogiej

W หนังสือสองเล่ม rzeczownik หนังสือ nie dostaje końcówki liczby mnogiej. Wyrażenie ilości zawiera liczbę i klasyfikator. Przy napojach klasyfikator może też określać porcję: น้ำสองแก้ว wskazuje dwie szklanki, nie nieokreśloną ilość wody.

Licz porcję, nie samą substancję

น้ำสองขวด i น้ำสองแก้ว mówią o dwóch porcjach wody, ale pierwszy zwrot liczy butelki, a drugi szklanki. Liczba pozostaje taka sama; zmienia się naczynie. By porównać ilość wody, musimy jeszcze znać ich rozmiary.