Tajskie odniesienia: kiedy pomijać, a kiedy powtarzać imię

Znajdź opisywaną rzecz

Znajdź główny rzeczownik, zanim zaczniesz śledzić jego opisy.

Zacznij od głównego rzeczownika, potem przyporządkuj opisy. หนังสือที่ครูคนใหม่แนะนำ to książka polecona przez nowego nauczyciela; nauczyciel jest częścią opisu.

W หนังสือเล่มใหม่ที่เมย์แนะนำ zarówno เล่มใหม่, jak i następujące zdanie opisują książkę. Osoba polecająca znajduje się wewnątrz opisu. Główne orzeczenie nadal mówi o książce, a nie automatycznie o May.

Sprawdź, co według całego zdania zaginęło, gdzieś leży lub jest dostępne. Potem w zdaniu opisującym ustal, kto to polecił, napisał lub wysłał.

Jeśli dwa opisy mogą odnosić się do różnych rzeczowników, skorzystaj z kontekstu. Najbliższy rzeczownik nie zawsze jest właściwy.

Powtórz imię, gdy odniesienie staje się niejasne

Pominięcie jest przydatne, gdy brakującą informację można odtworzyć.

Tajski może pomijać uczestników, których wskazuje kontekst. Przy dwóch możliwych osobach zaimek lub pominięcie może pozostawiać rzeczywistą niepewność. Powtórzenie imienia wyjaśnia to bez utraty naturalności tekstu.

Po ครูถามว่าอ่านรายงานหรือยัง odpowiedź อ่านแล้ว może pomijać raport, bo wskazuje go pytanie. Po wymienieniu dwóch możliwych nadawców เธอ może być niejasne. Powtórz właściwe imię, gdy rozróżnienie ma znaczenie.

Jasność nie wymaga powtarzania każdego rzeczownika. Przywróć imię lub przedmiot, który rozwiązuje rzeczywistą niejednoznaczność.

Wybieranie najbliższego imienia nie jest ogólną regułą odniesienia zaimków.

Odtwarzanie tego, co rzeczywiście daje kontekst

Wspólny temat może być kontynuowany bez powtarzania.

Późniejsza część może pomijać znanego uczestnika lub przedmiot. Śledź ustalony temat i czynności; pominięcie nie nakazuje wyboru najbliższego rzeczownika.

Otrzymany raport może pozostać domyślnym przedmiotem czytania lub poprawiania. Śledź główną sekwencję zamiast automatycznie przypisywać kolejną czynność imieniu wewnątrz określenia.

Najpierw ustal temat i osobę wykonującą główną czynność.

Korzystaj z rzeczywistego tekstu. Pominiętego uczestnika nie zawsze da się ustalić.

Krótkie powtórzenie imienia może zapobiec błędnemu wnioskowi

Zachowaj imię, gdy usuwa rzeczywistą niejednoznaczność.

Gdy dwie osoby pozostają możliwe, przydatne jest powtórzenie imienia. Podsumowanie nie może rozwiązywać niejednoznaczności przez wymyślenie uczestnika.

Zdanie z dwiema możliwymi osobami może pozostawiać zaimek niejasny. Jeśli zamierzony nadawca jest znany, powtórzenie imienia rozstrzyga odniesienie. Bez podanego zamiaru lub dodatkowych danych zachowaj niepewność.

Nie zastępuj zaimka imieniem na podstawie zgadywania.

Poprawiając niejasne odniesienie, najpierw ustal, kogo autor ma na myśli. Nie wybieraj imienia tylko dlatego, że znajduje się blisko.

Pobliskie imię może należeć do opisu

Zdanie względne może zawierać własnych uczestników. Najbliższe imię nie jest automatycznie podmiotem głównego zdania.

Krócej nie zawsze znaczy jaśniej

Powtarzanie imienia może wydawać się zbędne w rozmowie, w której wszyscy wiedzą, o kogo chodzi. W wiadomości czytanej później to samo imię może zapobiec nieporozumieniu. Zapewnij czytelnikowi dość kontekstu.